Jahannamga aylangan ertak: karyerasidan voz kechib, shayxga turmushga chiqqan sportchi qizning ayanchli taqdiri haqida

Zaynab Javadli “hayotimdagi ideal erkakni topdim” degan shirin xayollar bilan sport, unvonlar va porloq kelajagidan voz kechdi. Afsuski, u orzu qilgan sharqona ertak ko‘p o‘tmay haqiqiy dahshatga aylandi va u hamon bu girdobdan chiqib keta olmayapti. Bugun uning hayoti bitmas-tuganmas sud majlislari, doimiy tahdidlar va o‘z jigarbandlaridan judolikka to‘la. Ayolning o‘zi esa jamoatchilik ko‘zidan butunlay g‘oyib bo‘lgan. Undan faqatgina yordam so‘rab yo‘llangan yurakni o‘rtovchi xabarlar qolgan.

Zaynab 1991-yili Bokuda dunyoga kelgan va to‘qqiz yoshidan badiiy gimnastika bilan shug‘ullana boshlagan. Odatda mutaxassislar bu yoshni sport uchun kech deb hisoblasalar-da, qizaloqdagi egiluvchanlik va matonat barcha shubhalarni yo‘qqa chiqardi.

2005-yildayoq u Ozarbayjon terma jamoasi safidan joy oldi. Garchi Olimpiada shohsupasiga ko‘tarilmagan bo‘lsa-da, jahon va Yevropa chempionatlarida sovrindorlar qatoridan joy egalladi. Xalqaro musobaqalarda unga bir necha bor “Miss Elegant” unvoni topshirildi, o‘z vatanida esa “Neftchi” klubining yulduziga aylandi.

21 yoshida olgan jarohati sababli Zaynab katta sportni tark etishga majbur bo‘ldi. Ammo sevimli mashg‘ulotidan butunlay uzilib qolmadi va bolalarga murabbiylik qila boshladi. U Turkiyada mahorat darslari o‘tdi, so‘ng Bokuda shaxsiy gimnastika maktabini ochdi. U doim yirik sport tadbirlari markazida bo‘lishga intilardi va aynan shunday marosimlardan biri uning hayotini ostin-ustun qilib yubordi.

Dubay amirlari sulolasiga mansub bo‘lgan Said Al-Maktum Ozarbayjonga musobaqa munosabati bilan kelgan edi. U diqqat markazida bo‘lishga odatlangandi, chunki uning otasi bir vaqtlar amir bo‘lgan, hozirda bu lavozimni Saidning amakisi egallab turibdi. Shayxning o‘zi ham sportdan uzoq shaxs emas — u stenddan otish bo‘yicha Osiyo chempionatida kumush medalni qo‘lga kiritgan.

2015-yilda, ya’ni ular tanishgan paytda shayx 39 yoshda bo‘lib, u juda boy, kelishgan va xushmuomala edi. Mahalliy qonunlarga ko‘ra, u kun kelib Dubay taxtiga o‘tirishi ham mumkin edi. Shayx ozarbayjonlik gimnastikachining ko‘nglini tezda ovladi. Zaynabni na yoshdagi farq, na bo‘lajak turmush o‘rtog‘ining allaqachon ikkita xotini borligi to‘xtata oldi. Shayx unga uchinchi rafiqa bo‘lishni taklif qildi va u ikkilanmay rozi bo‘ldi.

Yaqinlari uni bu yo‘ldan qaytarishga ko‘p urinishdi. Uni o‘zga davlatda hech qanday huquqqa ega bo‘lmasligi, erining oilasi shunchalik qudratliki, biror ko‘ngilsizlik yuz berganda hatto sud ham unga yordam bera olmasligidan ogohlantirishdi. Ammo ishq ko‘zini ko‘r qilgan Zaynab hech kimga quloq solmadi. U Saidning boshqa xotinlari — biri qarindoshi, ikkinchisi belorussiyalik sobiq ofitsiant Natalya Aliyevaning hashamatli hayotiga qarab, o‘zini ham shunday shohona kelajak kutmoqda deb ishonardi.

Dubayga ko‘chib o‘tgach, dastlabki yillar haqiqatan ham ertakdek o‘tdi. Zaynab besh yil ichida uch nafar qiz farzand ko‘rdi. Ammo ko‘p o‘tmay munosabatlar darz ketdi. Mish-mishlarga ko‘ra, shayx o‘g‘il farzand kutgan, ammo uning uchinchi xotini faqat qiz tug‘ib berganidan norozi bo‘lgan.

Vaqt o‘tib Zaynab sevimli rafiqa maqomini yo‘qotdi va o‘z haq-huquqlarini talab qila boshladi. Bu esa shayxga ma’qul kelmadi. Vaziyat shunchalik keskinlashdiki, gimnastikachi oxiri ajrimga ariza berdi. Aynan mana shu nuqtada uning hayotida haqiqiy jahannam boshlandi.

Zaynab qizlarini o‘zi bilan qoldirishni so‘radi, biroq shundan so‘ng uning o‘zi va u yerga ko‘chirib keltirgan ota-onasi noma’lum shaxslar tomonidan muntazam ta’qib qilina boshladi. Eri esa ochiqchasiga tahdid qilishga o‘tdi. Yaqinlari ogohlantirgan barcha bashoratlar hayotida birma-bir sodir bo‘layotgan edi. U bolalari bilan vatani Ozarbayjonga qochib ketmoqchi bo‘ldi, ammo erining ruxsatisiz qizlarini mamlakatdan olib chiqishning aslo iloji yo‘q edi. Elchixona esa qudratli shayxlar oilasi oldida ojiz ekanini bildirib, yordam bera olmadi.